Jacek Cygan ujawnił ostatnią wolę Jana Nowickiego. Padło nazwisko Andrzeja Grabowskiego

Jaka była ostatnia wola Jana Nowickiego?

Do spotkania Jacka Cygana i Andrzeja Grabowskiego doszło podczas wigilii w Teatrze STU w Krakowie - miejscu szczególnym dla polskiej kultury i wielu artystycznych biografii. To właśnie tam aktor podzielił się z poetą historią, która - jak przyznał Jacek Cygan - zrobiła na nim ogromne wrażenie.

Jan Nowicki, jeden z najwybitniejszych polskich aktorów, miał przed śmiercią 7 grudnia 2022 roku wypowiedzieć proste, a zarazem poruszające zdanie. Poprosił swoją żonę, aby po jego odejściu ulubiona kurtka trafiła do Andrzeja Grabowskiego. Tak też się stało. Na zdjęciu opublikowanym przez Jacka Cygana aktor prezentuje legendarną kurtkę - przedmiot codzienny, który stał się symbolem wieloletniej przyjaźni i wzajemnego szacunku.

Kochani, wczoraj na Wigilii w Teatrze STU w Krakowie spotkałem Andrzeja Grabowskiego, genialnego aktora, legendę tego teatru. I wspaniałego człowieka, o którym można powiedzieć, że ma serce na dłoni. Opowiedział mi niesamowitą historię, jak to nasz wybitny aktor Jan Nowicki powiedział pod koniec życia do swojej żony: Wiesz, jak umrę, to tę moją ulubioną kurtkę daj Grabowskiemu. I tak się stało, na zdjęciu Andrzej pokazuje tę legendarną kurtkę, a obok ja stoję z książką, którą mu podarowałem

- napisał Jacek Cygan.

Bądź na bieżąco:

Córka Grzegorza Ciechowskiego wzruszająco wspomniała zmarłego ojca. "Mógłbyś znowu udawać Świętego Mikołaja"

Wierzył, że kino może zmieniać świat. Andrzej Wajda opowiedział historię XX-wiecznej Polski

Barbara Bursztynowicz o kobiecości, aktorstwie, rodzinnym domu i nowych wyzwaniach. "Nie chciałam być pokorna" [WYWIAD]

Jacek Cygan z nostalgią przywołał piosenkę

Wpis Jacka Cygana nie ogranicza się jednak wyłącznie do opowieści o pamiątce po Janie Nowickim. Autor wraca również do atmosfery samego spotkania - wspólnej wigilii w Teatrze STU, rozmów do późnej nocy i śpiewu, który w takich chwilach nabiera szczególnej mocy.

Jacek Cygan przywołał fragment pieśni "Na szarość naszych nocy" ze spektaklu "Exodus", przypominając, że czasem to właśnie najprostsze słowa i melodie potrafią najmocniej dotknąć emocji. Wspomnienie Marka Grechuty i zachęta do wspólnego śpiewania stały się dopełnieniem tej historii - opowieści o pamięci, sztuce i ludziach, którzy pozostają obecni nawet wtedy, gdy ich już nie ma.

I tak zostają między ludźmi najprostsze rzeczy jako dowody ich przyjaźni. A my potem w nocy śpiewaliśmy o takich prostych rzeczach, które są w pieśni - songu Teatru STU: … listek, iskierkę, cierń jak kotwicę, wbij w nasze serca! To ze spektaklu Exodus, piosenka „Na szarość naszych nocy”. Spróbujcie ją zaśpiewać z Markiem Grechutą

- podsumował.

Czytaj też: Kolacja – wspólny stół, wspólne chwile