Olaf Lubaszenko o swoich kultowych komediach. "Dzisiaj bym się już nie odważył na takie żarty"
Czy kultowe komedie Lubaszenki mogłyby powstać dzisiaj?
W kolejnym odcinku "interAKCJA. Starcie pokoleń" spotkali się Olaf Lubaszenko i Anna Próchniak. W rozmowie prowadzonej przez Małgorzatę Czop aktorzy reprezentujący dwa różne pokolenia opowiadali o tym, jak na przestrzeni lat zmieniła się branża filmowa, praca na planie i podejście do samego zawodu. Jednym z tematów były również kultowe komedie wyreżyserowane przez Olafa Lubaszenkę. Pojawiło się pytanie, czy filmy, które do dziś są cytowane przez widzów, mogłyby powstać w takiej samej formie również dzisiaj.
Pytanie o dawne komedie szybko doprowadziło do tematu granic humoru i tego, co dziś określane jest mianem politycznej poprawności. Lubaszenko nie zgodził się jednak z samym takim określeniem.
– Ona się nazywa polityczną poprawnością niesłusznie, bo to jest po prostu poprawność w myśleniu, w komunikowaniu, w wyrażaniu pewnych poglądów, w rodzaju poczucia humoru – mówił.
Reżyser zaznaczył, że także współcześnie powstają produkcje czy programy, które świadomie przekraczają granice. Przywołał m.in. kontrowersyjne seriale, late night shows czy roasty. Jego zdaniem nie chodzi więc wyłącznie o to, że pewnych rzeczy „nie wolno” już pokazać.
Znacznie ważniejsza jest zmiana, która zaszła w nim samym.
One by nie mogły powstać teraz, bo ja bym już sam tego nie chciał. Ja się zmieniłem, moje poczucie humoru się zmieniło w takim sensie, że obcinam skrajności. (...) Po prostu te rzeczy mnie nie bawią dzisiaj, które bawiły mnie kiedyś. Więc film jeden i drugi bardzo lubię, nawet mogę powiedzieć, że trochę kocham, ale dzisiaj bym się już nie odważył na takie żarty, które tam sąpowiedział Olaf Lubaszenko
Olaf Lubaszenko zdradził kulisy swoich komedii. "Pierwsi będziecie o tym wiedzieć"
Lubaszenko podzielił się również zaskakującym wyznaniem. Okazuje się, że nawet on nie od razu dostrzegł wszystkie poziomy niektórych żartów, z których później śmiała się publiczność.
Jest kilka takich scen w obu filmach, o których ja kompletnie nie wiedziałem, po pierwsze, że mogą być śmieszne, a po drugie, że tam jest jakieś drugie dno w żarcie. Po prostu nakręciliśmy je prawdziwie, a potem ludzie zaczynali się śmiać w kinie i ja mówię: „O co chodzi?”. I dopiero ktoś mi wytłumaczyłzdradził
Jak przyznał, takich momentów było po kilka w każdym z filmów. Dopiero reakcje widowni pokazały mu, że sceny zadziałały również na poziomie, którego podczas realizacji sam nie zakładał.
Dlaczego te filmy stały się kultowe?
Lubaszenko zwrócił uwagę również na obsadę. Jego zdaniem jednym z elementów sukcesu było spotkanie grupy młodych aktorów i młodego reżysera, którzy znajdowali się w podobnym momencie życia.
Jednocześnie powstawali w bardzo konkretnym momencie przemian zachodzących w Polsce. To, zdaniem reżysera, sprawiło, że filmy mogły trafić w emocje widzów.
Trafiliśmy w pewien czas, kiedy ci młodzi aktorzy wówczas i młody reżyser byli w podobnym punkcie życia i jeszcze na osi czasu tego, co się działo z Polską w tym czasie, tych wszystkich przemian, też byliśmy w tym samym punkcie. W związku z tym to było prawdziwe, to było bliskie jakiejś społecznej emocji
I właśnie zdolność uchwycenia takiej emocji może, jego zdaniem, przesądzić o tym, czy dobrze zrobiony film zostanie z widzami na lata.
– Film dobry od filmu legendarnego różni tylko jedna rzecz. Może być wybitne dzieło, które przejdzie bez echa. Dlaczego? Bo jest obok społecznej emocji, bo jej nie dotyka – podsumował.