Bartek Kasprzykowski i Michał Sikorski w "interAKCJA. Starcie pokoleń" o paparazzich, ego i przyjaźni. "To nie jest choroba psychiczna, to jest zawód" [WYWIAD]

Bartek Kasprzykowski i Michał Sikorski byli gośćmi najnowszego wywiadu z cyklu "interAKCJA. Starcie pokoleń". Aktorzy opowiedzieli Małgorzacie Czop o swoim doświadczeniu związanym z zawodem aktora, rozczarowaniach sławą, przyjaźni w branży i upadających autorytetach.

Zobaczcie całą rozmowę u góry strony.

Bartłomiej Kasprzykowski to popularny polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, znany z ról w hitowych serialach oraz ze swoich występów scenicznych. Urodził się 19 maja 1977 roku w Szczecinie i jest absolwentem wrocławskiej PWST (ukończonej w 2000 roku). : Ogromną popularność przyniosła mu rola wikarego Roberta w serialu Ranczo. Występował także jako mecenas Wojtek Płaska w Magdzie M. oraz w serialu Halo Hans!. Prywatnie od lat związany jest z aktorką Tamarą Arciuch.

Michał Sikorski to polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny. W latach 2015–2020 studiował aktorstwo w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Na dużym ekranie zadebiutował w filmie Sonata, za który otrzymał nagrodę za najlepszy debiut aktorski podczas 46. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Szerokiej publiczności dał się poznać jako ksiądz Jakub w satyrycznym hicie 1670. Do jego innych znaczących projektów należą występy w filmach Freestyle oraz kreacje w teatrach, m.in. w Teatrze Polskim w Poznaniu.

Bartek Kasprzykowski i Michał Sikorski o początkach kariery

Droga do rozpoznawalności każdego z nich wyglądała zupełnie inaczej. Bartek Kasprzykowski wspomina swoje początki jako proces niezwykle analogowy.

- W szkole teatralnej jeszcze, ja byłem na pierwszym roku wtedy, do szkoły teatralnej przyszła ekipa, która robiła casting do serialu Syzyfowe Prace. I ten casting odbywał się w szkole, w bufecie – opowiada aktor.

To właśnie ten projekt otworzył przed nim drzwi do kolejnych ról, w tym do kultowego serialu Magda M., który przyniósł mu masową popularność. Kasprzykowski z uśmiechem wspomina moment, gdy po upojnej nocy na krakowskim Kazimierzu wyszedł do galerii handlowej w pogniecionym ubraniu i nagle zauważył, że mijające go dziewczyny wracają, by mu się przyjrzeć. To wtedy po raz pierwszy kupił ciemne okulary i czapkę, by móc się schować.

Z kolei dla Michała Sikorskiego kluczowym momentem była rola w filmie Sonata, do której reżyser poszukiwał młodego aktora, podpytując pedagogów w szkole teatralnej. Choć film zdobył uznanie, prawdziwy wybuch popularności przyniósł mu dopiero serial 1670. Wcześniej, ze względu na dużą charakteryzację, Sikorski pozostawał anonimowy. Wspomina zabawną sytuację z festiwalu w Gdyni, gdy znajoma gratulowała roli jego koleżance z planu - Irenie Melcer, zupełnie ignorując stojącego obok Michała, który przecież grał główną postać. Dopiero rola ojca Jakuba w 1670 zmieniła wszystko.

Bartek Kasprzykowski o ucieczkach przed paparazzi

Początki popularności Bartka Kasprzykowskiego przypadały na czas, gdy polskie tabloidy przeżywały swój najbardziej agresywny rozkwit. Rola w kultowym serialu „Magda M.” przyniosła mu ogromną rozpoznawalność, ale i brutalne zderzenie z ciemną stroną sławy.

Ja się nauczyłem wyczuwać tych ludzi wręcz, bo to był syndrom osaczonej zwierzyny. (...) To jest tak, jak zwierzę w lesie czuje obecność drapieżnika czy myśliwego. Ja dosłownie do tego stopnia wyostrzyłem zmysły, żeby wyłapywać takie rzeczy

powiedział Kasprzykowski

Aktor opisał dramatyczne próby ochrony swojej rodziny i nowo narodzonego syna, które doprowadzały go na skraj wytrzymałości fizycznej. Wspomniał o szalonych manewrach samochodowych i gubieniu pościgów na osiedlach czy w centrach handlowych. Przywołał również sprytną metodę, jaką zdradziła mu kiedyś koleżanka po fachu, Joanna Brodzik:

Podjeżdżali pod komendę policji, wcześniej informując, że jedzie za nimi pijany kierowca. I kiedy wskazany samochód podjeżdżał zaraz za nimi, komisariat policja zatrzymywała, oni uciekali i mieli spokój

Dla młodszego o generację Michała Sikorskiego, gwiazdy hitu „1670”, taka rzeczywistość brzmi niemal abstrakcyjnie. Choć i on miewa niekomfortowe sytuacje – jak ta, gdy pasażer w pociągu bezczelnie nagrywał go przez długi czas, zmuszając do interwencji – to zauważa, że dziś kultura odbiorców bywa znacznie większa. Przede wszystkim jednak rozwój mediów społecznościowych pozwolił aktorom przejąć kontrolę nad własnym wizerunkiem. Jak celnie podsumował Kasprzykowski: „To wypuszczanie tej prywatnej pary pod naszą kontrolą stało się możliwe”.

Bądź na bieżąco:

Piotr Głowacki i Ignacy Liss o najmroczniejszych scenach przed kamerą. "Dla ludzi spoza branży to szaleństwo" [TYLKO U NAS]

Tamara Arciuch i Oliwia Bosowska w "interAKCJA. Starcie pokoleń" szczerze o realiach polskiego aktorstwa. "Zderzenie z tramwajem", castingowe pułapki i walka z szufladkami [WYWIAD]

Rafał Rutkowski o rewolucji w zawodzie. Co myśli o social mediach?

Michał Sikorski o "antyautorytetach" i kryzysie mistrzów

Rozmowa naturalnie zszedł na temat autorytetów oraz tego, jak na przestrzeni lat zmieniło się podejście do dawnych „mistrzów”. Michał Sikorski zwrócił uwagę na to, że współczesne pokolenie odchodzi od bezkrytycznego uwielbienia i nie potrzebuje już ludzi nieomylnych. Dawniej status wybitnego profesora czy reżysera dawał niemal nieograniczoną władzę, która nierzadko rodziła nadużycia.

Ja przemocowość doświadczałem w szkole i byłem do niej tak nawykły, tak z nią obyty, że ona chyba w małym stopniu wpłynęła na mnie w rezultacie. Na pewno dała mi dużą odporność, bo ten zawód tej odporności wymaga

przyznał Kasprzykowski

Sikorski dodał, że dla niego niezwykle cenne okazały się spotkania z ludźmi, których zachowania stały się przestrogą.

Ja się z tych antyautorytetów uczę tego, jak się obchodzić z tym, że nagle nie jesteś najważniejszy na świecie i ktoś może nie wiedzieć, kim ty jesteś i mieć taką pokorę do tego, że nie każdy cię będzie stawał na piedestale

dodał Sikorski

Jak przetrwać na ławce rezerwowych? Kasprzykowski o braku pracy

Jednym z najtrudniejszych doświadczeń w życiu każdego aktora są momenty bezczynności. Branża filmowa i teatralna bywa kapryśna, a okresy intensywnej pracy przeplatają się z bolesną ciszą. Obaj artyści zgodnie przyznają, że szkoła teatralna karmi studentów wielkim kłamstwem.

- Jedną z najgorszych rzeczy, które uczy szkoła teatralna, to jest to, że albo jesteś wybitny, albo cię nie ma – zauważył Sikorski. - A to uważam, że przecież to jest zawód. Większość z nas jest potrzebna i może znaleźć swoje miejsce. (...) Można być szczęśliwym człowiekiem i spełnionym zawodowo, a uprawiać inny zawód, a być po szkole teatralnej.

Co robić, gdy telefon nie dzwoni? Bartek Kasprzykowski znalazł na to swój własny sposób – zaczął produkować spektakle oraz pisać własne sztuki teatralne. Odzyskanie sprawczości pomogło mu przetrwać najtrudniejsze chwile, choć jak sam dodaje, ten zawód bywa bezwzględny:

Jedna z najgorszych części tej naszej aktorskiej doli jest taka, że bardzo mało od nas zależy. (...) Realia tego zawodu są takie, że potrafią absolutnie wdeptać czyjeś ego w ziemię. I ciężko się z tej dziury później wydobyć

powiedział Bartek Kasprzykowski

Michał Sikorski o pracy na planie

Aktorstwo to jednak przede wszystkim pasja, poszukiwanie empatii i próba wejścia w buty drugiego człowieka. Michał Sikorski opowiedział o niedawnym spotkaniu na planie z wybitną aktorką Kingą Preis, które urzekło go swoją normalnością i brakiem konieczności ciągłego udowadniania swojej pozycji.

Dla obu artystów najważniejsza pozostaje możliwość ciągłego poszerzania horyzontów. Praca nad kolejnymi rolami to ciągłe zadawanie sobie pytań i burzenie własnego komfortu

- Lubię sobie myśleć czasem, że nie mam racji, to jest takie jednak świeże i odkrywcze – podsumował pięknie Michał Sikorski, przypominając, że w świecie zdominowanym przez ego, to właśnie wątpliwość i pokora bywają najbardziej ożywcze.